Zamykają się kręgi
Trzaskają historii mury
Łamie się czyjeś serce.

Próbują los nasz inni kształtować
Więżąc nas w swych okowach
I oto pieśń się zaczyna nowa
ta pieśń już będzie o runach.

Wiele już zaklęć w pieśni oblekłem
Wciąż też poznaję te nowe
Tym razem stare, Odyna słowa
przytoczyć mogę na nowo.

Czwarte też znam gdy mocno się ścisną
łańcuchy na moich nogach
ręce mi zwiążą głowę omamią
Zerwać je zdołam i wolnym odejść

(dalej...)

Wędrując świata bezdrożami
Stawiając odpór wielu mocom
Nie chciałem wierzyć iż czasami
Uklęknąć muszę przed ich mocą

Olbrzymów zemsta jest straszliwa
Uderza gdzie najbardziej boli
Bo nie w osobę lecz w jej bliskich
By jeszcze mocniej ją zniewolić

Tak też się stało i pojąłem
Czemu tak wielu tak samotnych
Bo słaby punkt mój utrafili
a jest nim właśnie mój potomek.

To co w tej chwili orzec mogę

(dalej...)

(dalej...)

Czerwone liście z drzew spadają
Pora jesieni widać przyszła
Pamięć o przodkach również ginie
O tych co byli i odeszli.

Czerwone oczy jarzębiny
Czerwienią się na gołym drzewie
Przy studni Urd, gdzie Mima głowa
Udziela mądrych odpowiedzi.

Czerwone są owoce cisu
Drzewo to śmierć i życie łączy
Korzenie jego aż w Nilfheimie
Pień ziemię zaś z Asgardem wiąże.

Czerwone serce w mojej piersi
czerwoną krew w tętnice tłoczy
Pamięć o przodkach i dawnych prawach

(dalej...)

Thurisaz - 02.08.2007

Poznawalem Thurisaz,
Wpierw byla olbrzymem, stanowiac zgroze i strach
Pozniej stala sie Thorem, chroniac przed zgroza i strachem
gdy olbrzym przestal byc wrogiem, poznalem Thurisaz.

Wsrod cierni urosla, w klopocie i znoju
nie jako wrog lecz przeciwnik, z ktorym trzeba sie mierzyc
W niedostatku i braku kly szczerzac
Dala sie poznac i okielznac.

(dalej...)